Een vloerkleed kiezen

Een vloerkleed is de ene aankoop in een kamer waarbij verstandig zijn met geld meestal het slechtste resultaat oplevert. Vloerkleden worden per vierkante meter geprijsd, dus bij elke stap is de verleiding om een maat kleiner te nemen, en een kleed dat een maat te klein is, ziet er niet uit als een kleinere versie van het juiste kleed. Het ziet eruit als een vergissing.

Dit is dus een gids om eerst de maat goed te krijgen. Al het andere, kleur, materiaal, pool, patroon, is makkelijker, en niets daarvan redt een kleed dat 40 cm te kort is.

Waarom kleine kleden mislukken

Een vloerkleed trekt een lijn om een groep meubels en zegt: dit hoort bij elkaar. Is het groot genoeg om elk stuk in de groep te raken, dan lezen de bank, de stoelen en de tafel als één opstelling. Is het dat niet, dan zweeft elk stuk los op de vloer en wordt het kleed een vierde voorwerp in het midden, zonder band met de rest.

Er gebeuren nog twee dingen, allebei het tegenovergestelde van wat je zou verwachten.

• Een klein kleed maakt een kamer kleiner. Een groot kleed trekt het oog naar de muren. Een klein kleed houdt het halverwege tegen, en de vloer eromheen oogt als restruimte.
• Een klein kleed laat goede meubels goedkoop ogen. Een bank op een kale vloer naast een eilandje tapijt heeft niets wat hem verankert. Het is hetzelfde effect als een schilderij dat te hoog hangt.

Laat het budget het echt niet toe, dan is het antwoord niet een kleiner kleed. Het is een groot, effen, betaalbaar kleed van natuurvezel, jute of sisal of zeegras, als basis, met later een kleiner mooi kleed erbovenop.

De woonkamer, in getallen

Zet het plan eerst met schilderstape of een oud laken op de vloer, voordat je iets koopt. Twintig minuten tape beslecht discussies die een foto nooit beslecht.

Er zijn drie opstellingen, van best naar minst.

1. Alle poten erop. Elk stuk in de zithoek staat helemaal op het kleed, en het kleed loopt 15 tot 20 cm voorbij de achterpoten door. De royaalste versie, en die vraagt een grote vloer en een groot budget.
2. Voorpoten erop. Het kleed loopt onder de voorpoten van de bank en van elke stoel in de groep, en de achterpoten staan op de vloer. Dit is de standaard, en het ziet er volkomen bewust uit, zolang de voorpoten echt op het kleed staan, met minstens 10 tot 15 cm kleed erachter in plaats van op de rand balancerend.
3. Alleen de salontafel. Het kleed ligt onder de salontafel en raakt verder niets. Dit is de mislukte versie, en het is wat de meeste kleden van 160 x 230 cm in de meeste woonkamers doen.

Welke je ook kiest, doe het consequent. Staat de bank met zijn voorpoten erop, dan de fauteuils ook. Een groep waarbij de ene stoel helemaal op het kleed staat en de andere er helemaal af, oogt als een ongeluk, want dat is het ook.

Rond de bank. Het kleed hoort breder te zijn dan de bank, met 20 tot 25 cm zichtbaar voorbij elke armleuning, en diep genoeg om onder de salontafel door te lopen tot de stoelen aan de overkant. Houdt het op voor de voorpoten van de stoelen tegenover de bank, dan hangt de groep niet samen.

Aan de randen. Laat een strook vloer zichtbaar tussen het kleed en de muren. 20 tot 40 cm oogt als een lijst en bewust. Een kleed dat tot aan de plint loopt, oogt als slecht gelegd tapijt. Kies in een kleine kamer eerder het grotere kleed en de smallere strook.

Maten die echt gebruikt worden. In een gemiddelde Europese woonkamer met een driezitsbank:

• 160 x 230 cm is een kleed voor een slaapkamer of hal dat in de verkeerde kamer is beland. Te klein voor bijna elke zithoek.
• 200 x 300 cm is het realistische minimum. Het werkt met een driezitsbank met de voorpoten erop, in een kamer van ongeveer 3,5 bij 4,5 m.
• 250 x 350 cm is de maat die de meeste kamers willen, en de maat waarvan mensen achteraf wensen dat ze hem hadden gekocht.
• 300 x 400 cm en groter is voor open ruimtes, of een grote kamer waar de zithoek los van de muren staat.

Eetkamers

Hier telt maar één regel, en die gaat over stoelen: het kleed moet aan elke kant minstens 60 cm voorbij de tafel lopen, zodat een stoel die naar achteren wordt geschoven om iemand eruit te laten, nog helemaal op het kleed staat. Met zware eetkamerstoelen, of brede met armleuningen, maak je het 75 cm.

De test is niet hoe het eruitziet met de tafel gedekt. Het is wat er gebeurt als zes mensen tegelijk opstaan. Een stoelpoot die over de rand valt, blijft haken, beschadigt de rand en scheurt hem uiteindelijk.

Voor een tafel voor vier tot zes is dat meestal 200 x 300 cm, en voor zes tot acht 250 x 350 cm. Alleen korte pool. Een hoge pool is ellendig om een stoel overheen te schuiven en kruimels krijg je er nooit meer uit.

Slaapkamers

Het bed bedekt het grootste deel van het kleed, dus wat je eigenlijk koopt is het stuk waar je je voeten op zet. Laat het kleed 50 tot 70 cm voorbij het bed lopen aan beide zijkanten en aan het voeteneind, en begin het onder het hele bed of net onder de nachtkastjes.

Drie opstellingen werken:

• Een kleed onder het hele bed, aan drie kanten uitstekend. Het strakst, en het vraagt het meeste kleed: 240 x 340 cm voor een bed van 160 cm, of 200 x 300 cm als het krap moet.
• Een kleed onder de onderste twee derde, beginnend onder de nachtkastjes. Hetzelfde effect met een kleiner kleed, want de bovenkant zou je toch nooit zien.
• Twee lopers, aan elke kant van het bed één, eventueel met een derde aan het voeteneind. De goedkope route, en het oogt bewust in een kamer waar één groot kleed niet zou passen.

Dan, en pas dan, het materiaal

• Wol. De standaard, en met reden: veerkrachtig, slijtvast, neemt verf prachtig aan, wordt niet snel plat en is van nature een beetje vlekwerend. De eerste maanden pluist het. Koop het als je kunt.
• Jute, sisal, zeegras. Goedkoop, vol textuur, en de snelste manier om een harde vloer warmer te maken. Kriebelig onder je voeten, en ze houden blijvend een vlek als er iets nats op komt. Het best als onderlaag van een gelaagd paar.
• Platgeweven katoen. Licht, wasbaar, betaalbaar, en het wordt plat. Prima in een slaapkamer of hal, dun onder zware meubels.
• Viscose. Verkocht als kunstzijde, en de glans is echt prachtig. Het is ook het materiaal dat het snelst verpest wordt door een omgevallen glas water, dat een blijvende vlek achterlaat. Vermijd het in een eetkamer of overal waar een hond is.
• Polypropyleen. Praktisch, goedkoop, en het oogt vlak en een beetje plastic onder lamplicht, en juist van dat licht hangt deze hele look af.

In een donkere, gelaagde kamer verbergt een antiek of verbleekt patroon ontzettend veel dagelijks leven, en een effen licht kleed laat elke denkbare plek zien. Dat is meer waard dan welke discussie over kleur ook.

Voordat je koopt

Plak de omtrek met tape op de vloer en leef er een dag mee. Kijk of het kleed onder de voorpoten van alles in de groep komt, kijk naar de strook tot de muren, en twijfel je tussen twee maten, neem dan de grotere. Niemand heeft ooit in een af ingerichte kamer gestaan en geklaagd dat het kleed te groot was.