Keramiek in aardetinten

Keramiek in aardetinten doet voor een plank wat fluweel doet voor een stoel: het geeft een vlak oppervlak diepte. Een glazuur dat is uitgelopen, craquelé dat het licht vangt, het doffe rood van terracotta. ’s Avonds onder een lamp ziet het er warmer uit dan alles wat glanzend en wit is.

Dit zijn decoratieve stukken, geen servies. De meeste zijn met de hand gemaakt, dus kleur en vorm verschillen een beetje van stuk tot stuk, en volgens mij is dat juist de bedoeling.

Ze groeperen

Eén stuk alleen kan verloren staan. Ik zet er twee of drie bij elkaar op een dressoir of een lage tafel, op verschillende hoogtes: een hoge vaas zoals de Earth of de Mavazi achteraan, een brede schaal zoals de Médine of de Marinha ervoor. Blijf binnen één kleurfamilie, de terracotta’s en het kastanjebruin of het crème en het groen, in plaats van alle zes tegelijk.

Een brede schaal hoeft nergens mee gevuld te worden. Doe je het wel, houd het dan bij een paar dingen in dezelfde tinten, zodat de schaal zelf opvalt. Meer over klei naast hout, linnen en steen lees je in natuurlijke materialen combineren.